همیشه یه خاطراتی هست که وقتی بهشون فکر میکنی باصدای بلند میگی: وای من چقدر خر بودم!
مرا پریشانی موهایت... ته ریش صورت خسته ات... بوی تلخ و گس عطر مردانه ات... و آن مهربانی پنهان شده در پشت غرورت آشفته میکند...
نظرات شما عزیزان: